K(ról)urestwo dewiacji atakuje po raz kolejny. BDN wydał po raz drugi winyl sygnowany tytułem "1890". Nie jest to bynajmniej reedycja albumu pod tym samym tytułem, który został wydany kilka lat wstecz. To po prostu kolejna część zapowiadanej trylogii. Jakkolwiek pierwszej części brakowało, według mnie, mocy, tak dobrze znanej z dokonań Kapitana K., tak w tym przypadku powiedzieć tego nie można. Mocne, na wpół rytmiczne, industrialne łomoty, zgrzyty i od czasu do czasu, gdzieś daleko w tle, przesterowane ludzkie (?) głosy czynią z tej płyty doskonały kawał klasycznego, potężnego death industrialu. Nie uświadczycie tu żadnej progresji, żadnych złagodzeń, tak charakterystycznych dla wielu projektów z „naszego” podwórka; jeśli słuchacie BDN – pokochacie (mezalians?) i tę płytę. Wrzask ludzi-maszyn, skrajna nienawiść do otaczającego świata, ukazywanie jego wszelkich dewiacji… Właśnie – ani pierwsza część "1890" ani obecna, nie mają tak charakterystycznej dla tego projektu oprawy graficznej. Tytuł – istna enigma. Oprawa – typowy znak BDN, utwory tytułów pozbawione, żadnej wkładki… to ewenement jeśli chodzi o ten, bądź co bądź, kultowy twór. Ciekawe, cóż to powstało w głowie „szefa wytwórni za dnia, kochającego ojca po południu, napalonego kochanka wieczorem i pioniera death industrial nocą”. Spróbujcie ocenić sami!

Tanssimaan


http://bdn.coldmeat.se
www.coldmeat.se


(Apostazja '4)