Der Blutharsch po raz drugi dzieli płytę z przedstawicielami włoskiej sceny tzw. "muzyki tożsamościowej". Poprzednio projektowi Albina Juliusa towarzyszyli źli faszyści z ZetaZeroAlfa, tym razem atakuje Sottofasciasemplice. Zespół ten wykonuje bardzo rozmaitą muzykę - od akustycznych ballad, aż po rock z wyraźnymi elementami elektroniczno-industrialnymi. Utwór, który prezentują na splicie z Der Blutharsch to właśnie taka mieszanka - syntezatory, elektryczne gitary, śpiew w języku włoskim, wszystko w umiarkowanym tempie, nie za ostro, acz "z jakąś taką siłą", można rzec. Trudno (mi) to dokładnie opisać, ale kawałka słucha się przyjemnie. Zainteresowanym polecam dla porównania choćby dostępny na youtube inny utwór tej grupy, "Mercenari", poświęcony najemnikom walczącym w Afryce lat 60-tych i 70-tych z komunistami, a zrealizowany w formie powolnej, nastrojowej piosenki, przywodzącej na myśl upał, dżunglę i odległe wspomnienia.

Jeśli chodzi o Der Blutharsch, to na tym splicie prezentują swoje późne oblicze, czyli rodzaj psychodelicznego rocka (?), pod którego powierzchnią wciąż jeszcze pobrzmiewają echa "militarnego folku", czy jak to zwać. Utworek dość sympatyczny, z kobiecym śpiewem, wyrazistym rytmem, brzmienie tradycyjnie już przybrudzone, nieco mgliste. I po wszystkim. Dwa kawałki. Mała rzecz, a czy cieszy? Jako ciekawostka i chwila nienajgorszych odczuć estetycznych - owszem.

Adam T. Witczak


www.derblutharsch.com