LJDLP jest projektem pana Erica Konofala znanego ze współpracy z nie byle kim, bo z niesławnymi personami muzyczno - kulturalnego ezoteryzmu: Douglasem P., Michaelem Moynihanem a także z propagatorką północnego pogaństwa Freyą Aswynn. Muszę przyznać, że kolaboracja LJDLP z BLOOD AXIS zwaliła mnie z nóg (czytaj gdzieś obok), a autorskie kompozycje Erica nie odstają od niej poziomem, choć niosą za sobą zupełne inne treści i atmosfery. To, co w innych projektach militarnych osnute jest mgiełką dwuznaczności i dowolności interpretacji, to w przypadku LJDLP jest powiedziane wprost. Wystarczy przejrzeć oficjalną stronę internetową grupy czy oprawę graficzną jej wydawnictw. Po tym wszystkim widać, że odpowiedzialny za tą wizualizację człowiek jest piewcą wartości nacjonalistycznych czy patriotycznych. Nie brakuje też obowiązkowych fotografii ze zrujnowanych podczas II wojny światowej miast. Muzyka współgra idealnie z całą oprawą. Wydaje mi się, że jest ona w tym wypadku tylko narzędziem, swoistym medium dla tkwiącego w otoczce przekazu. Mimo tego, że na tym albumie brakuje zupełnie bardziej dynamicznych momentów, to atmosfera spustoszenia jest niepodważalna. Na ambientowych, szumiących tłach i trzaskach nałożone są delikatne klawiszowe plamy dźwiękowe oraz wycinki z przemówień francuskich przywódców politycznych lub wojskowych (oczywiście nie mam na myśli Francoisa Mitteranda czy Jacquesa Chiraca). Czasem smutek, czasem nostalgia lub smak porażki i odejścia w niebyt ukochanych ideałów. Pozycję tą (jak i inne tego tworu) polecam wszystkim fanom szeroko rozumianego nurtu militarnego, bez względu na zapatrywania polityczne. Muzyka zawsze winna być najważniejsza.

Tomasz Borowski

www.tesco-germany.com


(Apostazja '3)