"Mesmerized" powstał metodą cut-up, i inspiracje dadaizmem oraz surrealizmem widoczne są już po zobaczeniu genialnej okładki zaprojektowanej przez samego Roberta Schalinskiego z Column One. Jednak gdybym miał zilustrować muzykę Monopium, sięgnąłbym do kolaży nikogo innego, jak berlińskiej dadaistki Hannah Höch. Słychać tu bowiem echa międzywojennych kabaretów berlińskich, ale czuć już również niespokojnie narastające widmo zbliżającego się totalitaryzmu. Zapętlone, nostalgiczne melodie i jazzowe rytmy rodem z zadymionych lokali, w których królowały, seks, narkotyki, muzyka i kabaret, przenikają się z radiowymi głosami speakerów Republiki Weimarskiej. Temperatura gorączki narasta już od intra "Aweking", które przywodzi mi na myśl "System" Job Karmy, a kończy się opiumową ulgą dekadenckiego "Berlina". Muzyka "Mesmerized" ma nieco filmowy charakter i dość subtelnymi, dźwiękowymi kolażami ilustruje widmo czającej się tyranii. W końcu w tej subtelności tkwi siła i przebiegłość tytułowej mesmeryzacji. Myślę, że gdyby Alfred Hitchcock nakręcił film pt. "Mesmerized", albo Alejandro Jodorowsky stworzył surrealistyczną wersję "Cabaretu" Boba Fosse'a, to muzyka Monopium mogłaby być doń zacnym soundtrackiem.

Robert Szermeta


www.myspace.com/monopium
www.beastofprey.com