Utwory, które NOVY SVET zamieścił na tym albumie są najbardziej posępnymi, refleksyjnymi i wyobcowanymi porcjami muzyki, jakie ten zespół nagrał kiedykolwiek, przynajmniej z tych co dane mi było słyszeć. Wszechobecna zdaje się być tutaj monotonia, wyciszenie, dekadencja, począwszy od pierwszych minut płyty gdzie na tle pukających sampli i powtarzającej swe rozstrojone nuty niby wiolonczeli króluje zbolały głos Juergena a skończywszy na ostatnim songu, opartym o brzdąkanie niby basu i niby gitary i tym razem zamyślonym wokalu wyśpiewującym (wyjęczającym) swe frazy tym razem po angielsku (wierzcie mi, że brzmi to nie mniej wybornie niż po włosku czy hiszpańsku). "Nuevo Babylon" prezentuje bardziej eksperymentalne i mniej piosenkowe oblicze NOVEGO SVETU, co bynajmniej nie oznacza, iż ten wizerunek mniej mi się podoba. Jest bardzo intrygujący a nade wszystko pomaga zwerbalizować nienamacalne powiewy zniechęcenia.

Tomasz Borowski



www.artcraf.it/novysvet.htm




(Apostazja '3)