Wszystko, co mógłbym napisać o muzyce powyższego zespołu, zostało już napisane w innych recenzjach grup spod znaku dark folku. Ale co mam zrobić? Z resztą tak łatwo się nie poddaje. Cóż takiego tu mamy? Na okładce łysy facet z brodą, trzymający w dłoni płonącą runę zrobioną z gałęzi, stojący po środku lasu. We wkładce teksty w jakimś skandynawskim języku, no i angielskim również. Samotność, smutek, noc, pogaństwo, nostalgia, łzy. A muzyka? Moi drodzy, fajowe na maxa! Co prawda nic odkrywczego, ale fajnie się tego słucha. Inspiracje DEATH IN JUNE są aż nadto wyczuwalne. Poza tym jest też kilka utworów o bardziej rytualnym wydźwięku. Wiecie o czym mówię? Plemienne bębny, recytacje, odgłosy wiatru, ognia. Nic więcej na temat tego materiału napisać nie mogę. Wiem, że spłycam emocje zamknięte w :OF THE WAND AND THE MOON:, ale ile razy można się powtarzać? Na koniec muszę jednak wspomnieć raz jeszcze, że to świetna płyta!

Tomasz Borowski


www.ofthewandandthemoon.dk


(Apostazja '2)