Niniejszy materiał Selymesa w sposób wyraźny nawiązuje do nurtu Harsh Noise Wall. Nawiązuje, bo to co można usłyszeć na tym krążku ma się nijak do monumentalnych, gęstych ścian prezentowanych przez takich czołowych przedstawicieli gatunku jak The Rita czy The Cherry Point. Niekoniecznie, rzecz jasna, musi być to zarzut, no ale przyjrzyjmy się tej płytce dokładniej.

Zawartość tego CD-R to blisko dwadzieścia minut zadławionego, charczącego, płaskiego brzmienia. Użytemu przez Selymesa spektrum częstotliwości teoretycznie niczego nie brakuje, ale wyraźny brak „pierdolnięcia” w tym co dociera do organów słuchowych jest aż nadto wyraźny. Drgającą statykę burzą, co prawda, raz na jakiś czas pewne manipulacje ale nie dość interesujące, by mnie na dłużej zaciekawić. W drugiej połowie utworu słychać zastosowanie znacznie większej ilości motywów, niestety zwykle za słabo wyczuwalnych i nie dość wyrazistych względem głównej barwy. Zdecydowanie najlepiej jest pod sam koniec – wielka szkoda, że dopiero wtedy, a niemal całość zastosowanego brzmienia rozczarowuje.

Ostatecznie „Splin” okazuje się być dosyć przeciętnym materiałem. Kilka lepszych fragmentów nie ratuje całości, która za sprawą skopanego sound’u negatywnie przesądza o całości. Szkoda, bo Selymes już kilkakrotnie wypluł z siebie znacznie ciekawsze dźwięki. Płytkę Zvukovina zapakowała w kopertę z bardzo ładnym artem.


Przemysław z Koźla


http://zvukovinanoise.blogspot.com



(Apostazja '4)