WEIHAN "Symphonies of Divination"
CD '2007
Old Europa Cafe [OECD 103]

Moje pierwsze zetknięcie z WEIHAN miało miejsce przy okazji składanki "Songs of the Bunker". O ile pamiętam, Belgowie zamieścili tam dość przyjemny utwór, jeden z lepszych na płycie - obiecałem sobie wtedy, że przyjrzę się uważniej WEIHAN, ale jak to zwykle bywa od słów do czynów droga daleka... Zapomniałem o WEIHAN na parę dobrych lat, aż do dziś.

I po kilku przesłuchaniach "Symphonies of Divination" dochodzę do wniosku, że raczej niewiele straciłem. Muzyka zawarta na płycie lokuje się na przecięciu neoklasyki i militarnego brzdąkania. Całość oczywiście stworzono za pomocą peceta i odpowiedniego oprogramowania, co niestety słychać, zwłaszcza jeśli chodzi o dźwięki imitujące instrumenty perkusyjne, ale ogólnie jednak brzmienie jest do przełknięcia. Jak widać po tylu wpadkach, kompromitacjach i blamażach kolegów po fachu standardy i oczekiwania związane z właśnie tego rodzaju muzyką stają się coraz niższe i niższe. Smutne. Ale to tak na marginesie.

Z kolei jeśli chodzi o kwestie, że tak powiem, "klimatyczne", to nie jest tu ani specjalnie triumfalnie, ani dołująco. Rytmów podrywających do boju tu nie uświadczymy, muzyka raczej pełznie, niż maszeruje. Melodie również do tych najbardziej wyrafinowanych nie należą, ale słyszałem gorsze. Większość utworów zawiera wokale, czy raczej melodeklamacje, szepty itp. Śpiewać muzycy albo się boją, albo nie potrafią, nie wiem... A szkoda, bo teksty i cały koncept albumu potrafi przykuć uwagę. Nie odbiegają one co prawda od zwyczajowych zainteresowań pokrewnych muzyków, ale w tym akurat przypadku mam wrażenie, że panowie wiedzą o czym mówią.

I tyle. Fanów takiej muzyki kilku pewnie w naszym kraju jest, i ci jak najbardziej mogą zwrócić uwagę na "Symphonies of Divination". Reszta z kolei nic nie straci jeżeli jedynym ich zetknięciem z WEIHAN będzie ta właśnie recenzja.

Stark


www.myspace.com/weihangalder
www.oldeuropacafe.com





(Apostazja '4)